Tag-Archive for » wagi «

Czy wagi hakowe można stosować tylko w przemyśle?

czwartek, Kwiecień 10th, 2014 | Autor:

Ludzie wszędzie szukają udogodnień oraz ułatwień. Niezwykle często, nasze postępowanie oraz wiedzę opieramy na sprzętach do tego przeznaczonych. Takie zachowanie wymaga nieustannych badań oraz wyszukiwania nowych rozwiązań – starych problemów.

Można by stwierdzić, że największą ilość innowacji potrzebuje sektor przemysłowy. Cóż, jest to oczywiście poprawne założenie. Dużym ułatwieniem jest stosowanie wag w rozmaitych gałęziach gospodarczych. Zwłaszcza wagi hakowe odnalazły olbrzymie zastosowanie zarówno w przemyśle hutniczym, jak również w magazynach i pomieszczeniach zajmujących się produkcją. Aczkolwiek ich efektywność można spożytkować również do celów osobistych. Idealnie sprawdzają się pośród rybaków, myśliwych, czy na targowiskach. Wagi hakowe umożliwiają także sprawdzenie wagi bagażu na lotnisku, płodów rolnych oraz materiałów budowlanych. Jak szybko można zauważyć, ich wykorzystanie jest bardzo szerokie oraz właściwie w każdej tematyce mogą zostać stosowane.

Bardzo sporym plusem tych urządzeń ważących jest ich prosta budowa. Masywny hak może utrzymać ciężar nawet do 10 ton. Oczywiście w ofercie sprzedażowej są wagi różnych wielkości, która adekwatna jest do ich wytrzymałości. Aczkolwiek trzeba zaznaczyć, że większość rodzai wag hakowych, żeby działać nie wymaga żadnych kabli oraz energii elektrycznej. Mniejsze modele najczęściej zasilane są zwykłymi bateriami, a ich mały pobór energii umożliwia pracę nawet do 70godzin. Duże narzędzia, które przeznaczone są do ważenia ciężkich elementów, najczęściej zasilane są akumulatorami. W wyniku czego wagi hakowe mogą działać nawet 150 godzin.

Na zakończenie warto zaznaczyć, że nowsze wagi hakowe wyposażone są w wyświetlacz LCD, dzięki czemu odczytanie ciężaru jest dużo łatwiejsze i precyzyjniejsze. Do większości modeli dołączane są również piloty zdalnej obsługi.

Kategoria: Wagi  | Tags: , , , , ,  | Comments off

Waga nawet to potrafi, czyli funkcje dodatkowe

piątek, Styczeń 04th, 2013 | Autor:

Współczesne wagi już dawno przestały służyć wyłączne do ważenia. Teraz posiadają tyle funkcji, że można je nazwać komputerami do pomiaru… nie tylko ciężaru.

 

Obok dość powszechnych opcji, w które wyposażony jest już praktycznie każdy sprzęt ważący, istnieje wiele innych budzących zdziwienie, np. sumowanie składników receptury pozwalające na oddzielne ważenie kilku składników w jednym naczyniu. Ta funkcja innowacyjnych modeli wag kuchennych pozwala jednocześnie na odczyt na bieżąco sumarycznej wartości masy wszystkich dotychczas ważonych składników. Ilość składników jest nieograniczona, jednak ich łączna masa nie może przekroczyć zakresu wagi.

 

Wagę możemy podłączyć do komputera. Pod wpływem sygnału inicjującego z  komputera lub po naciśnięciu klawisza transmisji (Print) waga dzięki opcji ustawienia pracy trybu złącza szeregowego przesyła wynik pomiaru. Współpracując z  drukarką wysyłanie danych odbywa się automatycznie, zaraz po nałożeniu próbki na szalkę i  ustabilizowaniu się wskazań wagi. Następna transmisja jest możliwa po zdjęciu próbki.
 

Kolejną ciekawostką jest możliwość pomiaru gęstości. Opcja ta, przydatna szczególnie w laboratorium, pozwala na obliczanie  gęstości ciała stałego na podstawie wagi w powietrzu i wagi ciała zanurzonego w cieczy o znanej gęstości. Jednak, żeby taki pomiar wykonać, niezbędna w tym przypadku będzie waga hakowa.

 

Innowacyjne wagi nie tylko ważą, ale również liczą. Funkcja liczenia sztuk pozwala na policzenie jednakowych detali, np. tabletek lub guzików  znajdujących się w ważonej porcji. W jaki sposób waga potrafi „liczyć”? Całą operacja ma dwie fazy. Po pierwsze szacuje się masę pojedynczego detalu na podstawie próbki określonej ilości sztuk:  5, 10, 20, 50, 100, 200 lub 500 detali. W kolejnym kroku następuje już przeliczenie detali w porcji ważonej.

 

Dwuzakresowość jest to opcja, która powoduje zmianę działania wagi na różne zakresy. W zakresie małych obciążeń włącza się zakres pierwszy, wtedy waga wyświetla wynik z mniejszą działką odczytową. Dla większych mas włącza się zakres drugi i działka odczytowa przełącza się na większą. Po całkowitym zdjęciu przedmiotu ważonego następuje ponowne przełączenie na mniejszą działkę.

 

Po prezentacji możliwych funkcji wagi, ta zwykła waga łazienkowa wydaje się być dość prymitywna. Jednak nie zapominajmy, że głównym zadaniem takiego sprzętu jest obliczanie masy ciała, a to potrafi każda, nawet najprostsza i najstarsza waga.

 

Kategoria: Ogólne  | Tags: , , ,  | Comments off

Większe nie znaczy cięższe

poniedziałek, Grudzień 17th, 2012 | Autor:

Idziemy do supermarketu, wkładamy do koszyka duże opakowania proszków do prania, chipsów, budyniów, orzeszków, kosmetyków itp. itd. Jednak gdy wracamy do domu z pełnymi reklamówkami zakupów, okazuje się, że tak naprawdę w dużych opakowaniach jest śmiesznie mała ilość produktu. Ta bolączka klientów jest świetnym polem do manewru dla producentów szerokiej gamy produktów.

Opakowanie sprzedaje produkt – to jedna z głównych zasad marketingu. Chyba najlepszym przykładem, który tę zasadę potwierdza są chipsy, które pakowane są w opakowania mogące pomieścić ich nawet trzy razy tyle. Co więc zajmuje pozostałe 2/3 miejsca w opakowaniu? Oczywiście powietrze! Czy chcemy za nie płacić? Niestety musimy.

Podobnym przykładem omawianych praktyk jest ryba. Śledzie w słoikach układane są dookoła, zaś środek producenci przeważnie wypełniają bardzo tanią cebulą. Dlatego nie łudźmy się, że kupujemy np. 300 gramów ryby, bo często okazuje się, że jest jej dużo mniej. Jak więc nie dać się złapać w „wagową” pułapkę? Podczas kupna tego typu produktów warto zapoznać się z masami podanymi na etykiecie. Przeważnie znajdują się tam „masa produktu”, która określa wagę ryby, zalewy oraz cebuli i „masa ryby”, która przedstawia nam wagę tego najważniejszego składnika, czyli właśnie ryby. I właśnie masą ryby, a nie masą produktu powinniśmy się sugerować podczas zakupów. Podobnie trzeba zachować się podczas zakupu ryby mrożonej. Pamiętajmy, że niższe ceny spowodowane są zazwyczaj grubszą warstwą lodu, który obtacza rybę. Po odmrożeniu może się okazać, że zapłaciliśmy dużo za bardzo mały kawałek ryby.

Co na to prawo? Otóż okazuje się, że prawo nie zabrania takich praktyk. Jeśli producent umieszcza na opakowaniu faktyczną wagę produktu, nie łamie prawa. Nie istnieją żadne regulacje zakazujące producentom zmniejszania zawartości towaru w opakowaniach. Jednak konsumenci walczą. Fundacja Pro-Test wzięła pod lupę opakowania i sporządziła Pro-Test Listę opakowań, które wprowadzają w błąd co do rzeczywistej zawartości produktu.

W taki sposób fundacje walczy ze zbyt dużymi opakowaniami produktów, a co my, konsumenci, powinniśmy robić? Przede wszystkim powinniśmy wyrobić w sobie nawyk sprawdzania faktycznej wagi produktu i nie sugerować się wielkością opakowania. Tylko to uchroni nas przed niemiłymi niespodziankami po otwarciu zakupionego produktu.

Kategoria: Ogólne  | Tags: , ,  | Comments off

Niebezpieczna niedowaga

piątek, Listopad 09th, 2012 | Autor:

Wiele mówi się o nadwadze i otyłości na świecie. Dietetycy alarmują, że współcześnie to już nie jest problem jednostek, nie jest to epidemia, ale pandemia. Wiele uwagi poświęca się również dietom, które pomogą szybko schudnąć i cieszyć się zgrabną sylwetką. Jednak wśród milionów ludzi, którzy chcą pozbyć się zbędnych kilogramów są również osoby, które o dodatkowych kilogramach marzą. O nich nie mówimy zbyt często. A powinniśmy, ponieważ niedowaga bywa tak samo groźna jak nadwaga.

Najprościej mówiąc niedowaga jest to stan niedoboru masy ciała. Odnosi się ją najczęściej do ludzi. Określenie od jakiej wartości zaczyna się niedowaga jest zmienne osobniczo, ale najczęściej przyjmuje się, że zaczyna się, kiedy BMI spada poniżej 18,5u osób dorosłych.

Kogo dotyczy?

Sporą grupę osób z niedowagą stanowią ci, którzy chorują na bulimię i anoreksję. Często do niedożywienia prowadzi zbyt drastyczna dieta. Jednak do spadku wagi i w związku z tym dużych niedoborów pokarmowych może dochodzić przede wszystkim w związku z kłopotami trawiennymi. Powtarzające się biegunki, które męczą m.in. ludzi chorych na zapalenie jelit lub zespół jelita drażliwego, powodują, że z przewodu pokarmowego wchłania się zbyt mało cennych składników. Podobny skutek ma długotrwałego stosowanie ziół i tabletek przeczyszczających. Kolejną grupą osób cierpiących czasami na niedowagę są alergicy. Wiele osób, które są uczulone na określone produkty żywnościowe stosuje dietę, która nie dostarcza im ważnych składników odżywczych. Tymczasem najlepszym rozwiązaniem nie jest unikanie produktów, na które jesteśmy uczuleni, ale zastępowanie ich alternatywnymi o podobnych właściwościach odżywczych. (np. bogate w wapń mleko można zamienić na mięso lub mleko sojowe). Przyczyną niedowagi często są również choroby mentalne (np. depresja czy schizofremia) oraz nowotwory.

Choroby

Głównym problem osób z niedowagą nie są tylko wystające kości. Największym problemem są choroby, jakie takim osobom grożą. Kiedy organizm otrzymuje za mało składników odżywczych, narządy wewnętrzne nie funkcjonują prawidłowo, a to skutkuje częstymi infekcjami (brak witamin z grupy B, cynku, kwasów omega-3), anemią {brak żelaza i kwasu foliowego), a także nadpobudliwością, płaczliwością, kołataniem serca i zaburzenia pamięci, które spowodowane są niedoborem witamin z grupy B i magnezu. Ponadto prawdopodobne są: rzeszotowienie kości, próchnica zębów, kłopoty z dziąsłami, osłabienie wzroku, nocne kurcze łydek, a także wypadanie włosów i łysienie.

Kategoria: Ogólne  | Tags: , ,  | Comments off

Waga Jahanna Rademachera

czwartek, Październik 25th, 2012 | Autor:

Wiek XIX był wiekiem wielu wynalazków. Choć nie były one tak spektakularne, jak te dzisiejsze, jednak zapoczątkowały postęp naukowy w czasach nowożytnych. Przykładem takiego XIX-wieczego wynalazku może być waga Rademachera. Niedoceniona przez ówczesnych, zapomniana przez współczesnych.

Historia

Powstała w 1884 roku w Niemczech. Wtedy to Johann Rademacher zgłosił nową konstrukcję wagi stołowej do Cesarskiego Urzędu Patentowego i uzyskał patent. Wynalazek wydawał się mieć świetlaną przyszłość, ponieważ jeszcze w tym samym roku jej twórca opatentował system wagi z równolegle prowadzonymi szalami za pomocą krzyżujących się osi również we Francji i Anglii. Rok później rozpoczęto produkcję. Jednak w przeciwieństwie do wysoko ocenionego prototypu, produkt masowy został źle przyjęty. Zarzucano jej przede wszystkim słabej jakości wykonanie jak i opory na panewkach, uniemożliwiające poprawne ważenie. To ostatecznie przesądziło o niepowodzeniu nowego systemu „D”. W sumie wyprodukowano około 400 sztuk i planowano kolejne 600. Pierwsze dopuszczono do legalizacji jedynie w Brandenburgii, nie wszystkie jednak egzemplarze ją uzyskały z powodu wadliwych przegubów. Po kilku podjętych próbach wznowienia produkcji i popularyzacji wagi ostatecznie nowa konstrukcja nie przyjęła się. Jednym z powodów był fakt, że faza produkcyjna była zbyt krótka, aby wyeliminować niedokładności w przegubach, zwłaszcza pod szalkami. Jedyne zainteresowanie wagą Rademachera okazały fachowe czasopisma. Mimo to. fabrykant zainteresowany ponowną produkcją wagi systemu „D” nie znalazł się.

Działanie

A w jaki sposób działał zapomniany wynalazek Johanna Rademachera? Unikalna konstrukcja wagi złożonej opiera się, podobnie jak w wadze systemu „C” Robervala na krzyżujących się osiach. Dźwignie wagi pracują tu na zasadzie równoległoboku, jednak różnica polega na tym, że w nowym systemie dwie belki – główna i dolna, wyposażone są w trzy poprzeczne osie skręcone pod kątem 45 stopni. Osie te to równocześnie noże, środkowe to noże oporowe, a końcowe – ładunkowe. Po osadzeniu w panewkach korpusu, osie krzyżują się pod kątem 90 stopni, a dwie dźwignie poruszają się ruchem równoległym jedna nad drugą. Poprzez to możemy osadzić na nożach ładunkowych, także krzyżujących się, obejmy. Mają one w dolnej oraz w górnej części przeguby, w których znajdują się panewki w postaci litery M ze sprężynującej blachy stalowej. W przegubach dolnych znajdują się noże ładunkowe osi, zarówno głównej, jak i dolnej belki. Zaś w przegubach górnych osadzone są na nożach ładunkowych podstawy szal – odważnikowej z tarownikiem i ładunkowej (marmur). Przegub, w którym dochodzi do styku noża z panewką, jest w wadze bardzo newralgicznym miejscem. Podczas gdy nóż nie znajduje się centralnie w panewce, cała waga się chwieje. Przy bardzo precyzyjnym zamocowaniu noży waga Rademachera posiada bardzo dobre właściwości metrologiczne, takie jak brak bocznych wychyleń i bardzo dużą czułość, ale dopiero pod warunkiem bardzo precyzyjnego zamocowania noży.

Źródło: R. Skowron, Wystawa prac Gerarda Kocha, www.muzeum-kupiectwa.pl

Kategoria: Ogólne  | Tags: ,  | Comments off

Rozmieszczenie towaru w sklepie

wtorek, Październik 23rd, 2012 | Autor:

Zakupy w hipermarketach robi co drugi mieszkaniec Polski. Najchętniej kupujemy artykuły spożywcze, środki czystości i kosmetyki, ale też coś dla dzieci – zabawki, artykuły szkolne. Wśród częściej nabywanych towarów jest też sprzęt gospodarstwa domowego, kasety z nagraniami filmów i muzyką, płyty kompaktowe, odzież, buty, artykuły sportowe, książki, czasopisma, gazety i sprzęt audiowizualny.

Przy rozmieszczaniu towarów w sklepie należy kierować się doborem towarów według układu zapewniającego sąsiedztwo towarów uzupełniających lub doborem pod względem asortymentu. W pierwszym przypadku należy grupować towary, które najczęściej są łączone ze sobą, czyli są wspólnie użytkowane lub konsumowane. I tak np. w jednym dziale znajdziemy wszystkie potrzebne rzeczy na wyjazd w góry: sanki, łyżwy, kurtki, ciepłe spodnie, szaliki, rękawiczki itp. W drugim przypadku, jeżeli dobieramy towary pod względem asortymentowych, musimy je podzielić na działy i według nich rozmieszczać. W sklepie spożywczym będzie to wyglądało tak: pieczywo, nabiał, makarony, mąki, kasze, dżemy, słodycze, wędliny. Przy decydowaniu o kolejności ułożenia poszczególnych grup towarów powinno się uwzględnić częstotliwość dokonywanych zakupów na dany artykuł oraz wagę i objętość. Najcięższe i największe produkty powinny znajdować się przy wyjściu aby nie chodzić z nim po całym sklepie. Po dokonaniu zasadniczego podziału towarów można je układać w grupach, stosując zasady harmonii kompozycji i zestawień kolorystycznych, czyli uwzględniając kształt, kolor, wielkość artykułów.

W sklepie spożywczy obowiązuje zasada umieszczania wagi sklepowej przy dziale warzywno-owocowym. Niektórzy specjaliści twierdzą, że stoisko z warzywami i owocami jest mniej ważne. Nic bardziej mylnego. Klient widząc wagę sklepową samoobsługową, nie przechodzi obok niej bezinteresownie. Gdy klient może sam poszukać, dotknąć towaru jest bardziej skłonny to kupić. Dlatego warto zainwestować w wagę sklepową bez personelu. Później kasjerki mogą sprawdzić, na swojej wadze, czy towar został prawidłowo zważony.

Dlaczego robimy zakupy w dużych sklepach, co nam się w nich podoba? Występuje w nich duży wybór towarów i dobre zaopatrzenie, więc możemy robić zakupy na zapas i kupić wszystko w jednym miejscu. A ponadto na ogół w hipermarketach są niższe ceny, obniżki oraz promocje.

Kategoria: Ogólne  | Tags: , ,  | Comments off

Słownik pojęć wagowych

piątek, Wrzesień 28th, 2012 | Autor:

Waga jest to przyrząd do wyznaczania masy ciała i przedmiotów. Wagi znane były już w starożytności. Pierwsze tego typu urządzenie pojawiło się 4000 lat p.n.e. Obecnie wybór wag jest bardzo zróżnicowany. W różnych dziedzinach naszego życia stosowane są wagi elektroniczne, a okazjonalnie jeszcze wagi mechaniczne. Wagi można podzielić na kilka kategorii: wagi laboratoryjne, wagi sklepowe (handlowe), wagi magazynowe (przemysłowe), w których mieszczą się wagi hakowe i samochodowe.

Wagi sklepowe – służą do wyznaczania masy produktów. Na podstawie masy oraz ceny za jednostkę sprzedawca ma możliwość wyliczenia należności. Tego typu wagi możemy podzielić na kilka podgrup:

  • wagi kontrolne, które służą wyłącznie do wyznaczania masy,
  • wagi kalkulacyjne pozwalają na wyliczenie należności poprzez wprowadzenie ceny towaru do pamięci urządzenia lub poprzez wpisanie tej ceny na klawiaturze wagi,
  • wagi etykietujące, które drukują etykiety z kodem kreskowym.

Wagi etykietujące – pozwalają na wydruk etykiet zawierających nazwę towaru, masy, cenę oraz kod kreskowy. Wagi te przeważnie ustawiane są na stoiskach z wędlinami, serami, owocami i warzywami, czyli punktach samoobsługowych. Wagi etykietujące są programowane z komputera stojącego zazwyczaj na zapleczu sklepu.

Wagi magazynowesą stosowane w magazynach, zakładach przemysłowych oraz na zapleczu placówek handlowych. Wagi te charakteryzują się dużym zakresem ważenia od 60 do 300 kg, dzięki czemu możliwe jest ich wykorzystanie przy ważeniu ciężkich i masywnych produktów. Szalka i obudowa wagi magazynowej stanowi solidną konstrukcję i wykonana jest ze stali nierdzewnej. Wyposażone są w wyraźny, cyfrowy wyświetlacz, który zapewnia najwyższy komfort użytkownika. Na uwagę zasługuje również fakt, że wagi magazynowe mają możliwość pracy w niskich temperaturach. Dzięki temu wagi te idealnie nadają się do pracy na targowisku oraz giełdach na otwartej przestrzeni.

Wagi samochodowe – jak sama nazwa wskazuje są to wagi służące do ważenia samochodów. Proces ważenia odbywa się poprzez wjechanie auta na wagę samochodową. Wagi ocynkowane zapewniają dużą odporność przed korozją. Z reguły wagi samochodowe mają duże rozmiary, ale dzięki temu umożliwiają ważenie pojazdów nawet do 60 ton.

Wzorowanie wag

czwartek, Wrzesień 27th, 2012 | Autor:

Sprzęt pomiarowy podczas długotrwałego i intensywnego użytkowania ulega rozkalibrowaniu. Po wykonaniu naprawy u serwisanta, należy taką wagę ponownie zalegalizować tzn. dostosować wartości pomiarów dokonanych za pomocą wagi do ogólnie przyjętych wzorców.

Tam gdzie potrzebne jest zapewnienie wiarygodnych wyników pomiaru wag, należy poddać je wzorcowaniu. Wzorcowanie najprościej mówiąc polega na określenie błędu wskazań urządzenia pomiarowego. Czyli polega ono na zestawieniu wyników uzyskiwanych na wadze z wiarogodnymi wzorcami masy. Chodzi o to, aby występowała spójność pomiarowa z wzorcami krajowymi lub międzynarodowymi. Wzorcowanie wagi dokonuje się w ustalonych odstępach czasu lub też przed użyciem danego urządzenia. Nowe przepisy wymagają wzorowania wszelkiego typu wag. Poczynając od wag taśmowych, głównie do rozliczeń Co2 poprzez wagi przemysłowe, laboratoryjne i inne.

Chcąc dokonać wzorowania wagi należy zgłosić się do specjalistycznej firmy, która wykonuje tego typu usługi. Dodatkowo firmy te dokonują naprawy, regulacje oraz konserwacje. Oczywiście po zakończeniu wzorcowania wag użytkownik otrzymuje świadectwo wzorcowania ze zgodnością z wymaganiami, którym powinny odpowiadać wagi nieautomatyczne i automatyczne. Świadectwo posiada wynika wzorcowania wraz z oszacowaną niepewnością pomiaru zgodnie z EA-4/02 oraz potwierdzeniem zachowania spójności pomiarowej.

Dysponują one specjalistycznym i niezbędnym do przeprowadzenia procedury sprzętem, który posiada wiarygodne wzorce masy. Pomimo tego, jako wiarygodny wzorzec masy można również wykorzystać zwykłą wagę elektroniczną, posiadającą aktualne świadectwo wzorowania. Teoretycznie to wystarczy, aby waga stała się wiarygodnym urządzeniem pomiarowym. Wzorcowanie jest zabiegiem koniecznym, ze względu na maksymalną dokładność urządzenia oraz wymagania systemów jakości.

Kategoria: Ogólne  | Tags: , , ,  | Odpowiedz

Eksperyment Cavendisha

poniedziałek, Wrzesień 17th, 2012 | Autor:

Pisaliśmy wcześniej na blogu w  artykule „Jak zważyć planety?” o najnowszej, super dokładnej metodzie pomiaru planet naszego Układu Słonecznego. A jak zważono Ziemię? Tym problemem zajmował się m.in. brytyjski naukowiec Henry Cavendish, który może nie zważył dosłownie wagi kuli ziemskiej, ale obliczył jej gęstość.

Eksperyment Cavedisha wykonany w latach 1797–1798 był pierwszym eksperymentem, w którym zmierzona została siła grawitacji pomiędzy masami w laboratorium. Było to również pierwsze badanie, kiedy zmierzono dokładną wartość stałej grawitacji. Z uwagi na stosowany ówcześnie system miar, stała grawitacji nie pojawia się jawnie w pracy Cavendisha. Zamiast niej wyznaczona została średnia gęstość Ziemi, a ta jest równoważna z masą Ziemi. Eksperyment był niezwykle istotny dla świata nauki, gdyż dał on pierwsze dokładne wyliczenia tych geofizycznych stałych.

Waga Cavendisha

waga skręceń zwana wagą Cavendisha

Urządzeniem pomocnym przy badaniach i eksperymentach była waga ulepszona przez naukowca, tak zwana waga skręceń. Jak wyglądała? Był to drewniany pręt o długości sześciu stóp, czyli w przeliczeniu około 1,8 metra, zawieszony na drucie, na którego końcach umieszczone były ołowiane kule o średnicy dwóch cali (51 mm) i wadze 1,61 funta (0,78 kg). Dwie dwunastocalowe (300 mm) ołowiane kule, każda o masie 348 funtów (158 kg) zostały umieszczone w pobliżu mniejszych kul, w odległości około 9 cali (2,30 cm), stosując niezależny system podtrzymujący. W swoim najsłynniejszym doświadczeniu Cavendish mierzył siłę oddziaływania między małą a dużą kulą. Dwie większe kule naukowiec umiejscowił po przeciwnych stronach poziomego drewnianego ramienia wagi. Ich wzajemne przyciąganie do mniejszych kul powodowało obrót ramienia, skręcając drut na którym było ono podwieszone. Ramię wychylało się dokładnie o kąt, w którym siła skręcania drutu była zrównoważona przez grawitacyjną siłę przyciągania między kulami. Cavendish był w stanie określić siłę z jaką oddziaływały na siebie pary mas, dzięki wiedzy o kącie wychylenia i momencie siły skręcającej w zależności od kąta skręcenia.stosunek obu sił. Gęstość Ziemi można wyznaczyć z prawa powszechnego ciążenia, ponieważ siłę grawitacji z jaką Ziemia działa na mniejszą kulę można zmierzyć bardzo prosto, bo ważąc ją. Cavendish obliczył, że gęstość Ziemi była 5,448 ± 0,033 razy większa od wody. Żeby wyznaczyć tak zwany moment kierujący, czyli wartości momentu siły wywieranego na drut dla danego kąta skrętu, naukowiec zmierzył naturalny okres drgań ramienia wychylonego z układu równowagi. Okres ten wynosił około 20 minut. Znając wymiary i masy ramienia można obliczyć moment kierujący. W rzeczywistości ramię nigdy nie było w stanie spoczynku. Cavendish musiał zmierzyć kąt odchylenia ramienia, mimo jego oscylacji.

Eksperyment Cavendisha powtarzał jeszcze wielu naukowców, jednak jego dokładność nikt nie zdołał ulepszyć przez 97 lat. Waga skręceń stała się tym czasie dominującą techniką pomiaru stałej grawitacji, a większość współczesnych pomiarów jest jej odmianą.

Źródło: Cavendish, H., Eksperyment określający gęstość Ziemi, „Philosophical Transactions of the Royal Society of London”, (część II),1798.

Redukcja masy ciała przez sportowców

poniedziałek, Wrzesień 10th, 2012 | Autor:

Sport to zdrowie. Takie hasło zazwyczaj zachęca do biegania, pływania i wszelkiej aktywności fizycznej. Nie jest to tylko pusty slogan, bo chyba każdy, po nawet krótkiej sesji joggingu, stwierdza, że czuje się lepiej. A co z zawodowymi sportowcami.? Czy człowiek, który uprawienie sportu traktuje jak swoją pracę cieszy się najlepszym zdrowiem? Nie zawsze, tym bardziej w sportach takich jak np. boks czy zapasy, gdzie wymagana jest ścisła dieta i ciągła redukcja wagi.

Zrzucenie wagi przez sportowców zazwyczaj nie kojarzy się ze zdrowym i rozsądnym odchudzaniem. Urządzenia, jakim jest waga elektroniczna nigdy się nie oszuka. Dlatego na kilka dni przed ważeniem, gdy okazuje się, że brakuje kilku kilogramów do obowiązującej normy, taka osoba chwyta się drastycznych metod w celu doprowadzenia do spadku masy ciała. Z reguły zawodnicy stosują wiele niefizjologicznych praktyk. Do jednej z najpopularniejszych drastycznych metod należy kilkudniowa dieta głodowa. Wtedy sportowcy drastycznie obniżają spożywanie wszelkich pokarmów włącznie z płynami. Dlaczego jest to tak niezdrowe? Następuje wówczas mobilizacja rezerw energetycznych ustroju z tkani tłuszczowej i mięśniówki. Te procesy zabezpieczają utrzymanie odpowiedniego poziomu glukozy we krwi w warunkach obniżonej podaży energii. W przypadku kilkudniowej głodówki spadek masy ciała spowodowany jest przede wszystkim utratą wody pochodzącej z rozpadu glikogenu (1 g glikogenu wiąże około 3,5 g wody) i białka, a w mniejszym stopniu utratą tkanki tłuszczowej. Nieustanne ograniczanie jedzenia ma długotrwałe efekty, m.in. upośledza pobór mikroelementów takich jak wapń, żelazo i cynk.

Kolejnym popularnym zabiegiem stosowanym przez zawodników jest odwodnienie wysiłkowe i termiczne, do którego służy sauna. Nagła utrata wody ustrojowej już nawet powyżej 2% masy ciała prowadzi do naruszenia bilansu wodnego ustroju. Po utracie 4% wody ustrojowej wzrasta częstość skurczów serca, obniża się pojemność wyrzutowa serca, występuje uczucie osłabienia mięśniowego, apatia i senność. Zdarzają się też skurcze mięśni, a także obniża się zdolność wysiłkowa spowodowana utrudnioną regulacją ciepłoty ciała. Bez dostatecznej ilości wody w ciele, zdolność chłodzenia organizmu poprzez pocenie się jest upośledzona, a to prowadzi do powiększonego ryzyka udaru cieplnego. W konsekwencji sportowiec odczuwa pogorszenie wydolności. W połączeniu z ograniczeniem podaży energii (co zazwyczaj również jest stosowane), szybka redukcja masy ciała może doprowadzić do: zmniejszonej odporności, zapalenia trzustki oraz zmniejszenia wydolności i uszkodzenia nerek.

Pewne dyscypliny sportu profesjonalnego już dawno przestały kojarzyć się ze zdrowiem i czystą przyjemnością. W dzisiejszych czasach zawodnicy, żeby osiągnąć sukces, muszą poświęcić wiele czasu, energii i…zdrowia. Katorżnicza praca i ciągła redukcja masy ciała, żeby zmieścić się w odpowiedniej kategorii wagowej, doprawadzają do wycieczenia organizmu, a w niektórych przypadkach nawet do śmierci.

Źródło: G. Raczyński, B. Raczyńska, Sport i żywienie, Warszawa 1996

Kategoria: Ogólne  | Tags: , ,  | Odpowiedz