Tag-Archive for » wagi elektroniczne «

Waga nawet to potrafi, czyli funkcje dodatkowe

piątek, Styczeń 04th, 2013 | Autor:

Współczesne wagi już dawno przestały służyć wyłączne do ważenia. Teraz posiadają tyle funkcji, że można je nazwać komputerami do pomiaru… nie tylko ciężaru.

 

Obok dość powszechnych opcji, w które wyposażony jest już praktycznie każdy sprzęt ważący, istnieje wiele innych budzących zdziwienie, np. sumowanie składników receptury pozwalające na oddzielne ważenie kilku składników w jednym naczyniu. Ta funkcja innowacyjnych modeli wag kuchennych pozwala jednocześnie na odczyt na bieżąco sumarycznej wartości masy wszystkich dotychczas ważonych składników. Ilość składników jest nieograniczona, jednak ich łączna masa nie może przekroczyć zakresu wagi.

 

Wagę możemy podłączyć do komputera. Pod wpływem sygnału inicjującego z  komputera lub po naciśnięciu klawisza transmisji (Print) waga dzięki opcji ustawienia pracy trybu złącza szeregowego przesyła wynik pomiaru. Współpracując z  drukarką wysyłanie danych odbywa się automatycznie, zaraz po nałożeniu próbki na szalkę i  ustabilizowaniu się wskazań wagi. Następna transmisja jest możliwa po zdjęciu próbki.
 

Kolejną ciekawostką jest możliwość pomiaru gęstości. Opcja ta, przydatna szczególnie w laboratorium, pozwala na obliczanie  gęstości ciała stałego na podstawie wagi w powietrzu i wagi ciała zanurzonego w cieczy o znanej gęstości. Jednak, żeby taki pomiar wykonać, niezbędna w tym przypadku będzie waga hakowa.

 

Innowacyjne wagi nie tylko ważą, ale również liczą. Funkcja liczenia sztuk pozwala na policzenie jednakowych detali, np. tabletek lub guzików  znajdujących się w ważonej porcji. W jaki sposób waga potrafi „liczyć”? Całą operacja ma dwie fazy. Po pierwsze szacuje się masę pojedynczego detalu na podstawie próbki określonej ilości sztuk:  5, 10, 20, 50, 100, 200 lub 500 detali. W kolejnym kroku następuje już przeliczenie detali w porcji ważonej.

 

Dwuzakresowość jest to opcja, która powoduje zmianę działania wagi na różne zakresy. W zakresie małych obciążeń włącza się zakres pierwszy, wtedy waga wyświetla wynik z mniejszą działką odczytową. Dla większych mas włącza się zakres drugi i działka odczytowa przełącza się na większą. Po całkowitym zdjęciu przedmiotu ważonego następuje ponowne przełączenie na mniejszą działkę.

 

Po prezentacji możliwych funkcji wagi, ta zwykła waga łazienkowa wydaje się być dość prymitywna. Jednak nie zapominajmy, że głównym zadaniem takiego sprzętu jest obliczanie masy ciała, a to potrafi każda, nawet najprostsza i najstarsza waga.

 

Kategoria: Ogólne  | Tags: , , ,  | Comments off

Podstawowe wyposażenie magazynu

piątek, Grudzień 14th, 2012 | Autor:

Nawet właściciel sklepu internetowego nie może obejść się bez specjalnego pomieszczenia. Nie chodzi tu o biuro czy miejsce, gdzie można sprzedawać towar, bo to odbywa się przecież wirtualnie. Mamy tutaj na myśli pomieszczenie, gdzie będzie leżał towar przeznaczony do wysyłki. Magazyn – mniejszy lub większy – jest niezbędny praktycznie w każdej działalności handlowej.

Rodzaje magazynów

Magazyn jest przede wszystkim obiektem budowlanym przystosowanym do przechowywania materiałów i produktów. Tak jak jest wiele sektorów handlu, tak też istnieją różne rodzaje magazynów. W magazynach zamkniętych znajdują się produkty, które nie są odporne na warunki atmosferyczne i potrzebują specjalnego składowania. Natomiast w półotwartych i otwartych znajdziemy przedmioty, które specjalnych warunków nie potrzebują, ponieważ są odporne na mróz czy wilgoć. Oczywiście posiadanie magazynu nie kończy się tylko na nabyciu pustego pomieszczenia. Żeby magazyn prawidłowo funkcjonował i spełniał prawidłowo swoją funkcję, musi być odpowiednio wyposażony w sprzęty konieczne do przeprowadzania wszelkich działań, które wiążą się z magazynowaniem.

Podstawowe sprzęty

Sprzętów wchodzących w skład wyposażenia magazynu jest tak dużo, jak dużo jest przedmiotów, które się przechowuje. Jednak najprostszy, standardowy magazyn powinien na pewno posiadać: regały, stojaki, wieszaki czy podkłady. W trochę bardziej rozbudowanych miejscach do składania towarów spotkamy również środki transportu magazynowego, czyli wszelkiego rodzaju wózki unoszące, ciągnikowe, podnośnikowe czy też mechaniczne wózki jezdniowe. Wyposażenie magazynu dopełniają pomocnicze narzędzia magazynowe, a więc różne pojemniki, palety, pomosty, czytniki kodów kreskowych, urządzenia do zarządzania i łączności, a także niepozorne i przez wielu niezauważane wagi magazynowe.

Wagi magazynowe

O wagach nie można zapominać przy wyposażaniu swojego magazynu, bo często stanowią niezbędny element sprzedaży. Umożliwiają one ważenie paczek, skrzynek itp. w trudnych warunkach magazynowych. Takie wagi magazynowe muszą być nie tylko dokładne, ale przede wszystkim wytrzymałe na warunki panujące w magazynie. Duże wahania temperatur, ciężkie przedmioty, uszkodzenia mechaniczne – na to wszystko taki sprzęt musi być szczególnie odporny. Istnieją różne modele wag magazynowych. Różnią się one udźwigiem, gabarytami, wyglądem, co pozwala optymalnie dostosować sprzęt do rodzaju działalności. Wagi magazynowe - co najważniejsze pozwolą przeprowadzić uczciwy, wiarygodny obrót towarami różnego gatunku, każdorazowo dokonując pomiarów z najwyższą dokładnością.

Kategoria: Ogólne  | Tags: , , ,  | Comments off

Co znajdziemy w laboratorium?

piątek, Grudzień 07th, 2012 | Autor:

Czy wyobrażacie sobie laboratorium, w którym nie ma ani jednej wagi? Raczej nie. Z wyjątkiem mało popularnego laboratorium w naukach społecznych, w którym przede wszystkim się rozmawia. Pozostałe laboratoria, a więc np. chemiczne, medyczne czy biologiczne nie mogą obejść się bez wagi, co więcej – żeby ich zaawansowane badania przynosiły dobre rezultaty potrzebują wagi w jak najwyższym stopniu precyzyjnej.

Klasyfikacja

Elektroniczne wagi laboratoryjne, w zależności od dokładności pomiaru, możemy podzielić na: wagi precyzyjne wagi techniczne, wagi semi -mikroanalityczne oraz wagi analityczne. Te zaś mogą być klasy standardowej bądź profesjonalnej. Te drugie mają najwyższe parametry techniczne i są bardzo ergonomiczne. Przeważnie też wyposażone są w ekran dotykowy oraz w drukarkę, która służy do wydruku pomiaru cz raportów. Wagi standardowe również mają bardzo dobre parametry techniczne, jednak ustępują profesjonalnym wersjom pod względem funkcjonalności.

Najbardziej precyzyjne

Wagi precyzyjne o najwyższej dokładności wynoszącej d=0,01 mg to wagi semi-mikroanalityczne. Używa się ich w laboratoriach analitycznych, farmacji jak i podczas bardzo dokładnego definiowania masy próbek. Najwyższą precyzję pomiaru opisywane wagi zawdzięczają wbudowanym filtrom, które bardzo dobrze tłumią zakłócenia z zewnątrz, czyli np. wibracje i podmuchy. Podczas gdy dany właściciel laboratorium decyduje się na zakup wagi semi-mikroanalitycznej, musi również zainwestować w Angels Camp specjalne stoły antywibracyjne. Konieczne jest również zachowanie w pomieszczeniu do ważenia niezmiennej temperatury otoczenia.

O największych możliwościach

Mniejszą precyzję pomiaru mają wagi analityczne. W ich przypadku dokładność odczytu wynosi d=0,1, a więc jest dziesięciokrotnie mniejsza niż w wagach semi-mikroanalitycznych. Jednak wagi analityczne mają inną zaletę – wyróżniają się bardzo szerokim spektrum możliwości w laboratoriach, działach kontroli jakości, aptekach jak i na uczelniach. Są również bardzo odporne na uszkodzenia mechaniczne. Wagi analityczne mogą mieć tradycyjne układy wagowe, czyli tzw. zawieszkowe.

Wagi precyzyjne, których dokładność wynosi 1mg 0,01g są najpopularniejszą grupą wag używanych w laboratoriach. Można nawet stwierdzić, że w każdym współczesnym laboratorium znajdziemy co najmniej jedną tego typu wagę.

 

Kategoria: Ogólne  | Tags: , , ,  | Comments off

Ile ważyłbyś na… Marsie?

poniedziałek, Październik 08th, 2012 | Autor:

Waga, to pojęcie względne. Już we wcześniejszych artykułach pisaliśmy, że wskazówka wagi pokazałaby nam inny wynik np. na szczycie Kilimandżaro, a inny na biegunie. Dlaczego tak się dzieje? Odpowiedź jest prosta, nasza waga łazienkowa nie wskazuje naszej masy, ale ciężar ciała. Zdawałaby się, że te pojęcia mają takie samo znaczenie. Jednak to tylko pozory.

Masa ciała jest wielkością skalarną. Natomiast ciężar ciała to wielkość wektorowa równa sile, z jaką nasza planeta przyciąga to ciało. Kierunek ciężaru jest zgodny z kierunkiem siły grawitacyjnej, czyli do wnętrza Ziemi.

Zależność między masą a ciężarem można zapisać na podstawie drugiej zasady dynamiki Newtona. Działanie wygląda następująco:

W= m x g

W to ciężar, m – masa ciała, natomiast g oznacz przyspieszenie ziemskie.

Jak wykazują badania, wartość przyspieszenia ziemskiego jest różna w różnych miejscach na Ziemi. Przyspieszenie ziemskie osiąga największą wartość na biegunie, a najmniejszą na równiku. Z tego wniosek, że będzie się także zmieniał ciężar ciała.

Masa jest niezmienną wielkością charakteryzującą dane ciało. Natomiast ciężar zmienia się w zależności od odległości od środka Ziemi. Jeżeli do pomiarów ciężaru ciała zostałaby użyta waga sprężynowa, to jej wskazania dla masy 1 kilograma byłyby różne w różnych punktach na Ziemi.

Skoro pojęcie ciężaru i masy ciała zostało już wyjaśnione, czy zastanawialiście się kiedyś jaki ciężar mielibyście np. na Marsie. Taką zabawę z ważeniem umożliwia nowoczesna mata ważąca. Teoretycznie mata prezentująca Układ Słoneczny ma pełnić funkcję edukacyjną i informować o sile grawitacji na każdej z planet oraz na Księżycu, jednak może ona sprawić wiele radości tym, którzy lubią słyszeć, że ważą mniej. Dlatego po dużym obiedzie zakończonym kalorycznym deserem możemy poprawić sobie humor przypomnieniem, że na Merkurym, Wenus, Marsie i Uranie ważylibyśmy znacznie mniej. Lepiej jednak unikać ważenia się na Jowiszu, ponieważ jeszcze długo po tym będziemy czuli się jak słonie.

Osoby, które naprawdę powinny schudnąć, niech lepiej poszukają innego sposobu na poprawienie sobie nastroju. Mata pokazuje bowiem tylko wagę do 100 kilogramów (licząc  ziemską miarą).

Niestety taka zabawka nie należy do najtańszych, gdyż kosztuje 50 dolarów. Jej dodatkową atrakcją jest fakt, że przemawia głosem znanego amerykańskiego astrofizyka Neila de Grasse’a Tysona.

 

Kategoria: Ogólne  | Tags: , ,  | Comments off

Powstanie Międzynarodowego Systemu Miar

czwartek, Październik 04th, 2012 | Autor:

wzorzec kilograma

 

Wcześniej pisaliśmy jak ludzie w średniowieczu radzili sobie z określaniem ciężaru. Trzeba przyznać, że było to dość skomplikowane i na pewno chaotyczne. Z biegiem czasu, wraz z rozwojem międzynarodowych kontaktów i handlu, ludzie zaczęli odczuwać potrzebę ujednolicenia miar. Dziś nie wyobrażamy sobie, żeby waga sklepowa we Francji, Niemczech czy w jakimkolwiek państwie nie pokazywała wyników w kilogramach (wyjątkiem tutaj jest anglosaski system miar). Ujednolicenie systemu metrycznego zawdzięczamy XVIII-wiecznej Francji.

 

Klimat rewolucji francuskiej sprzyjał inicjowaniu zmian, również metrologicznych. Ówczesnym naukowcy stworzyli system jednostek miar jednakowych dla całego cywilizowanego świata. W zaproponowanym międzynarodowy system metrologiczny używano nazw odwołujących się do języka greckiego. Służyło to podkreśleniu wspólnoty cywilizacyjnej państw rozwiniętych technologicznie. Podejmując stosowne działania francuskie Zgromadzenie Narodowe rozpoczęło w 1790 r. pracę i nowy system C2040-918 jednostek został ogłoszony stosownymi ustawami z 1791 r. i 1799 r.

Tworząc nowe jednostki przyjęto, że powinny być one łatwe do odtworzenia na podstawie pomiaru wielkości naturalnej, dostępnej wszystkim zainteresowanym w każdym punkcie globu ziemskiego. Podpisana 20 maja 1875 r. Konwencja Metryczna za jednostkę długości, nazwaną metrem, przyjęła jedną dziesięciomilionową część ćwiartki południka ziemskiego. Jednostki mniejsze i większe miano tworzy się przez zastosowanie krotności liczby dziesięć.

Logicznym krokiem było przyjęcie jako jednostki objętości sześcianu o boku równym jednej dziesiętnej metra, a ciężaru – ciężar sześcianu o boku równym jednej setnej jednostki długości wypełnionego najbardziej dostępnym medium, jakim jest woda.  Jednak tu pojawił się problem, 00M-638 gdyż wykonane pomiary geodezyjne pokazały, ze nowo zaproponowana jednostka długości byłaby jednak różna w zależności od wyboru określonego południka. Dlatego sporządzony na podstawie pomiarów triangulacyjnych długości południka przechodzącego przez Paryż, wzorzec metra wykonany ze stopu platyny i irydu PtIr10 w postaci pręta o przekroju w kształcie litery X wpisanego w kwadrat o boku 20 mm, został wykorzystany przez I Generalną Konferencję Miar w 1889 r. do zdefiniowania podstawowej jednostki długości dla potrzeb społeczności międzynarodowej. Podobnie odeszło się od „naturalnego” wzorca jednostki ciężaru na rzecz fizykalnego etalonu (wzorca) o masie zbliżonej do masy 1 dm3 wody. Masa wzorca platynowego znajdującego się w Sevres pod Paryżem stanowi obecnie podstawę do sporządzenia odpowiednich wzorców dla poszczególnych państw wprowadzających system metryczny.

Układ miar  nie tylko określa miarę kilograma czy metra. Znajdziemy w nim również zbiór równań, które określają jednostki wielkości pochodnych. Aczkolwiek taki wybór jest w pewnym stopniu dowolny, a liczba możliwych układów miar opartych na tym samym systemie miar jest duża, chociaż ograniczona, to stosowane były, lub wciąż, tylko nieliczne z możliwych kombinacji. Tak skonstruowany układ miar nazywa się jednorodnym, jeżeli współczynniki liczbowe równań definicyjnych wielkości pochodnych są dokładnie równe jeden. Obecnie dominującą  pozycję zajmuje tzw. międzynarodowy układ miar SI oparty na systemie metrycznym. Układ SI charakteryzuje się wysokim stopniem jednorodności, dążąc do wyrażenia wszystkich wielkości poprzez równania jednorodne i usuwając ze stosowania jednostki pochodne nie odpowiadające tym wymaganiom.

 

Źródło: Chmielewski H., Międzynarodowy Układ Jednostek Miar, Warszawa 1989

Kategoria: Ogólne  | Tags: ,  | Odpowiedz

Ważenie żywych komórek

wtorek, Wrzesień 25th, 2012 | Autor:

Waga do ważenia masy ciała w kilogramach z dokładnością do jednego miejsca po przecinku to powszechny element każdej łazienki. Lubimy wiedzieć ile ważymy. Albo może wcale tego nie lubimy, ale mimo to często wchodzimy na wagę i kontrolujemy swój ciężar. Jednak czy to waga mechaniczna, czy nowocześniejsza elektroniczna, nasze urządzenie w porównaniu z innymi nowinkami technologicznymi w świecie wag raczej nie wygra.

 

Nowoczesne wagi odgrywają dziś duża rolę w nauce i postępie cywilizacyjnym. Jednak chyba najbardziej służą medycynie. W jaki sposób? Na przykład ostatnio wynaleziono wagę do żywych komórek. Dysponując niewielką zaawansowaną technicznie wagą, badacze mogą teraz zważyć żywe bakterie i komórki układu odpornościowego. Naukowcy twierdzą, że pomoże ona między innymi w zliczeniu komórek CD4 u pacjentów zakażonych wirusem HIV, a to z kolei pozwoli ocenić postępy choroby.

Ale zacznijmy od początku, czyli od tego, dlaczego sprzęt jest tak wyjątkowy, a także przyjrzyjmy się  w jaki sposób taka waga działa.  Otóż, tradycyjna metoda oceny wagi polega na umieszczeniu cząsteczki w warunkach próżniowych na silikonowej płytce. Płytka drga z naturalną dla siebie częstotliwością. Zmienia się ona nieznacznie pod wpływem ciężaru cząsteczki. Oceniając wielkość zmiany, oblicza się masę molekuły. Naukowcy wyjaśniają, że żywe komórki nie mogą przetrwać w próżni i muszą być zanurzone w płynie. Może to wpływać na wyniki pomiaru, gdy płytka również się w nim zanurzy. Dlatego grupa badaczy z Instytutu Technologicznego w Massachusetts (MIT) rozwiązała ten problem. Wprowadzili oni ciecz z komórkami za pośrednictwem mikrokanału wydrążonego w samej szalce. Waga jest mega precyzyjna, gdyż  podaje odczyty z dokładnością do femtograma (1 fg, czyli 10-18 kg), a to odpowiada masie jednej bakterii E. coli.

 

Kategoria: Ogólne  | Tags: , ,  | Odpowiedz

Waga dla cukrzyków

poniedziałek, Wrzesień 24th, 2012 | Autor:

Utrzymanie prawidłowej masy ciała jest niezbędne, gdy chcemy cieszyć się zdrowiem przez długie lata. Dlatego warto zdrowo się odżywiać i uprawiać regularnie sport. Klasyczne wagi służą do kontroli masy ciała. Natomiast nowoczesne pomagają nam dodatkowo walczyć z chorobami. Pisaliśmy wcześniej na temat I-wagi. Jest to najnowszy wynalazek, który pomaga uchronić się przed zawałem. Dzięki zaprogramowanym funkcjom, analizują m.in. EKG lub poziom nasycenia krwi tlenem.

Od niedawna istnieją też specjalne wagi dla diabetyków. I nie mierzy ona poziomu cukru we krwi, ale kontroluje…stopy chorego. Dlaczego? Otóż u diabetyków z powodu przewlekle podwyższonego poziomu glukozy na stopach powstają owrzodzenia i rany, które trudno się goją. Dlatego amerykańska firma Insight opracowała wagę łazienkową, u której w podstawę wbudowano lustra, umożliwiające dokładne obejrzenie kończyny.

Przyczyną zespołu stopy cukrzycowej są zmiany w naczyniach krwionośnych oraz uszkodzenie włókien nerwowych, czyli neuropatia. Powstawaniu tych zmian sprzyja złe wyrównanie cukrzycy. Neuropatia prowadzi między innymi do utraty czucia bólu i temperatury w obrębie stóp. A to z kolei powoduje, że nawet rozległe skaleczenia mogą nie sprawiać żadnych dolegliwości i mogą długo pozostawać niezauważone. Łatwo jest również o groźne oparzenia stóp jeżeli pacjenci próbują rozgrzewać zmarznięte stopy o bezpośrednie i niebezpieczne w ich przypadku źródła ciepła np. piece, kominki i koce elektryczne albo myją stopy nie sprawdzając uprzednio dłonią temperatury wody. Również otarcia skóry spowodowane źle dopasowanymi butami bywają często przyczyną powstawania owrzodzeń.

Stopę cukrzycową uznaje się za jedno z najpoważniejszych powikłań cukrzycy. W 2003 r. w Polsce charakterystyczne objawy stwierdzano u 20-30% diabetyków. Patologiczne zmiany dotyczą nerwów, naczyń krwionośnych, skóry, mięśni oraz kości. Dzieje się tak, gdyż bakterie oraz sam cukier powodują niszczenie neuronów i komórek nabłonka naczyń. Nie wolno jednak zapominać, że etiologia zaburzenia jest złożona.

W jaki sposób wagi dla diabetyków pomogą w walce z chorobą? Lustra tego wynalazku działają jak lupa. Odpowiednio powiększają obraz, żeby móc bez wysiłku obserwować podeszwę stóp i piętę. Rozświetlają się one za każdym razem, gdy ktoś staje na wadze, a to doskonały sposób przypominania o konieczności samobadania. Urządzenie jest kompaktowe, działa na baterie, z boku przymocowany jest uchwyt, który usprawnia przenoszenie.

Wybór wagi łazienkowej

czwartek, Wrzesień 20th, 2012 | Autor:

Współcześnie istnieje wiele rodzajów wag. Do tego każdy producent proponuje nam niezliczoną ilość wzorów, kształtów, kolorów i opcji. Dlatego współcześnie konsument staje przed dość trudnym wyborem dotyczącym zakupu wagi, a wszystko spowodowane jest zbyt szeroką ofertą.

Właściciele sklepów i dużych magazynów nie mają żadnego dylematu – dla nich waga platformowa jest najodpowiedniejsza. W laboratorium – oczywiście precyzyjna waga laboratoryjna. A  w domu? Z pewnością waga łazienkowa. I oto nasuwa się pytanie: „Ale jaka?”

 

Wagi mechaniczne i elektroniczne

Podstawową kwalifikacją jest podział na wagi mechaniczne i elektroniczne. Te pierwsze są modelami starszego typu, niezbyt precyzyjnymi, ponieważ mają dokładność ważenie maksymalnie do pół kg. Ciężar wskazuje strzałka na podziałce. Przed każdym pomiarem wymaga wyzerowania za pomocą specjalnego pokrętła. Główną zaletą wagi mechanicznej jest to, że nie musimy jej zasilać, bo jak sama nazwa mówi jej układ jest mechaniczny.

Nowsze, czyli wagi elektroniczne są zdecydowanie bardziej dokładne  (mogą działać z precyzją nawet do 50 g), choć wszystko zależy od zamontowanych w niej czujników. Mierzony ciężar zobaczymy na wyświetlaczu LCD. W niektóre modelach wyświetlacz można odłączyć od wagi i zamontować np. na ścianie, na wysokości oczu, co ułatwia odczyt wyniku lub w jakimkolwiek preferowanym przez nas  miejscu. Pomiary transmitowane są wtedy z wagi do wyświetlacza drogą radiową. Jednak podkreślamy, że ich zasięg wynosi maksymalnie do około 3metrów. Wagę elektryczną trzeba zasilać bateriami. Ten rodzaj wagi jest dziś zdecydowanie popularniejszy. Kojarzy się z nowoczesnością, a poza tym istotna w tu jest precyzja pomiaru, co dla wielu użytkowników jest w wadze najważniejsze.

 

Funkcje bonusowe

Większość nowszych wag elektronicznych, jakie oferują nam producenci, ma mnóstwo dodatkowych opcji (wagi mechaniczne ich nie posiadają). Dzięki dodatkowym funkcjom  możemy kontrolować ciężar ciała uwzględniając dodatkowe aspekty zdrowia.  Główną opcją dodatkową, jaką zapewniają nowoczesne wagi elektryczne jest pomiar tkanki tłuszczowej, masy mięśniowej i zawartości wody w organizmie. Pozwala to na pełną kontrolę naszej sylwetki, a przy pomocy odpowiednich tabel, na ocenę jej prawidłowości. Z kolei pamięć wyników pomiarów umożliwia kontrolę masy w długim okresie czasu, bez konieczności prowadzenie ręcznych notatek. Automatyczne rozpoznawanie użytkownika i zapis osobistych wyników przyda się, gdy z wagi chce korzystać więcej niż jedna osoba (a zazwyczaj tak się dzieje). Ciekawostką jest sugestia dziennej porcji kalorii, a także graficzna prezentacja pomiarów zwykle w postaci wykresów. A dla osób, które rygorystycznie przestrzegają diety jest możliwość ustawienia wagi maksymalnej lub minimalnej – waga poinformuje nas, jeśli przekroczymy dany próg.

Prawidłowa redukcja masy ciała przez sportowców

środa, Wrzesień 19th, 2012 | Autor:

Pisaliśmy wcześniej na temat nieprawidłowych i przede wszystkim niebezpiecznych sposobów tzw. zbijania wagi przez sportowców. W celu radykalnego obniżenia wagi stosują oni wyniszczające diety i treningi, a przy tym doprowadzają do odwodnienia organizmu. Przyszła kolej na kilka porad jak właściwie zawodnik może zrzucić wagę.

Naturalnym sposobem obniżania masy ciała jest – jak wszystkim wiadomo – zastosowanie diety o zmniejszonej zawartości energii w stosunku do zapotrzebowania w połączeniu z odpowiednim treningiem. Chodzi tu o dietę redukcyjną, która opiera się na doprowadzeniu do ujemnego bilansu energetyczny. Główną zasadą tutaj jest wykorzystanie zasobów energetycznych zawartych w tkance tłuszczowej. Jednak przed przystąpieniem do odchudzania niezbędne jest wykonanie badań antropometrycznych. Może się okazać, że u sportowca nie występuje nadmiar tłuszczu, wówczas odchudzanie jest zabronione, ponieważ będzie skutkowało utratą tkanki mięśniowej. Minimum tłuszczu w organizmie po odchudzaniu powinno wynosić u mężczyzn 5/% całkowitej masy ciała. Tłuszcz jest niezbędny ponieważ ma za zadanie stanowić warstwę izolacyjną i jest niezbędny do ochrony naczyń krwionośnych, tkanki nerwowej i narządów wewnętrznych. U kobiet wymagana warstwa musi być większa i liczyć 12%. Należy pamiętać, że diety nie można stosować na 2-3 dni przed zawodami, a co najmniej 2 – 3 tygodni, a spadek masy ciała nie powinien wynosić więcej niż 1 kg na tydzień. Jeśli ten spadek będzie większy, oprócz tłuszczu stracimy również tkankę mięśniową, a to z kolei spowoduje spadek wydolności.

Podczas opisywanej diety, wartość energetyczną, jaką dostarczamy do organizmu obniża się średnio o 50% w odniesieniu do wydatku energetycznego (podstawowa przemiana materii kształtuje się w granicach 1400 – 1800 kcal na dzień). Podjęcie diety wymaga bardzo starannego doboru składników, ponieważ nie może w niej zabraknąć wszystkich niezbędnych składników odżywcze. Jednak proporcje powinny być zmienione i wynosić: 22% białka, 28% tłuszczu, 50% węglowodanów. Białko jest istotne, gdyż jest to materiał budulcowy tkanki mięśniowej, enzymów i niektórych hormonów. Nie można też eliminować z diety tłuszczy tłuszczy, w szczególności roślinnych, gdyż są one potrzebne do regeneracji błon komórkowych po wysiłku fizycznym. Tłuszcze są też nośnikami grupy witamin rozpuszczalnych właśnie w tłuszczach. Ważnym składnikiem w diecie redukcyjnej jest błonnik, którego spożycie nie powinno być mniejsze niż 25g dziennie. Błonnik zmniejsza uczucie głodu oraz przyspiesza perstaltykę jelit, ułatwiając trawienie i wypróżnianie. Natomiast w celu uniknięcia poczucie pustki w żołądku, należy jeść węglowodany złożone, czyli takie, które długo zalegają w żołądku.

Dobra dieta i zrównoważony trening. Tylko w ten sposób sportowiec (i nie tylko) prawidłowo zrzuci wagę i zachowa siły niezbędne do zawodów.

Źródło: G. Raczyński, B, Raczyńska, Sport i żywienie, Warszawa 1996

Kategoria: Ogólne  | Tags: , ,  | Odpowiedz

Jak zważyć planety?

środa, Sierpień 29th, 2012 | Autor:

Układ Słoneczny

Współcześnie wagi dają nam możliwość obliczenia masy od maleńkich ziaren do wielotonowych samochodów i maszyn. Ale istnieją „rzeczy”, które są dużo cięższe i nie mamy możliwości położenia ich tak po prostu na platformie wagi. Mowa tu o planetach Układu Słonecznego. W jaki sposób je zważyć? Okazuje się, że naukowcy nawet na to znaleźli rozwiązanie.

Masy planet ustala się dzięki prawom Keplera. Na podstawie elementów orbit satelitów – naturalnych bądź sztucznych – wylicza się masę obiektu centralnego. Jednak w 2010 roku naukowcy wynaleźli nową metodę pomiaru mas planet, która opiera się na ogólnej teorii względności i fakcie, że obecność masy wpływa również na propagację sygnałów świetlnych lub radiowych. Naukowcy, żeby obliczyć masę danej planety obserwują orbity księżycowe i badają detekcję sygnałów radiowych z pulsarów. Pulsary są w tym przypadku istotne, ponieważ są rodzajem gwiazd neutronowych, które emitują wiązki promieniowania radiowego z niespotykaną nigdzie indziej regularnością. Właśnie dzięki temu astronomom udało się ustalić nową metodę ważenia planet.

Żeby przewidzieć dokładny moment dotarcia do obserwatorium kolejnego sygnału z pulsara, liczy się najpierw tę wartość dla Słońca, a potem wprowadza poprawkę na aktualne położenie Ziemi. Jednak kształt studni potencjału grawitacyjnego Układu społecznego zmienia się w czasie wraz z położeniami innych planet. Dlatego żeby uniknąć błędu trzeba brać ten fakt pod uwagę. W przypadku gdyby badacz przyjął do obliczeń zafałszowaną masę Jowisza, otrzymany wynik byłby niezgody z obserwacją, a różnica zmieniałaby się co 12 lat, bo tyle trwa obieg tej planety wokół Słońca.

Pomysł naukowców polega na wzięciu rzeczywistych danych dotyczących zmian (ale wynikających jedynie z ruchów ciał w Układzie Słonecznym) obserwowanego rytmu sygnałów pulsara i następnie dopasowaniu w wyprowadzonym z teorii wzorze współczynników masowych w taki sposób, żeby wynik zgodził się doświadczeniem. Ważne, ciekawe i nietypowe jest to, że otrzymane w ten sposób wartości nie dotyczą samych planet, ale całych ich układów, łącznie z pierścieniami i księżycami, nawet tymi jeszcze nieodkrytymi.

Na podstawie obserwacji czterech pulsarów za pomocą radioteleskopów określono masy Merkurego (0,055 masy Ziemi), Wenus (0,82 masy Ziemi), Marsa (0,11 masy Ziemi), Jowisza (317,83 mas Ziemi) i Saturna (95,18 masy Ziemi) z dokładnością do tysięcznych części procenta masy Ziemi, czyli około 2×1017 ton.

Naukowcom gratulujemy otwartości umysłu i pomysłowości.

Źródło: http://news.astronet.pl/6562

Kategoria: Ogólne  | Tags: , , ,  | Odpowiedz