Tag-Archive for » waga «

Ile powinieneś ważyć?

wtorek, Listopad 06th, 2012 | Autor:

Nadwaga grozi cukrzycą, chorobami serca i schorzeniami stawów i kości. Dlatego bardzo ważne jest utrzymanie prawidłowej wagi ciała. Istnieje wiele metod jej obliczania, bez zbędnych urządzeń.

Najbardziej miarodajnym wskaźnikiem wagi jest oczywiście oznaczenie procentowej zawartości tłuszczu w organizmie. Jeszcze do niedawna można to było zrobić wyłącznie w gabinetach lekarskich, dziś mamy do dyspozycji wagi łazienkowe, które obliczają ten wskaźnik. Oto jak zinterpretować ten wynik:

  • przekraczający 39 %NIEBEZPIECZNY (zagrażający zdrowiu!) nadmiar tłuszczu dla kobiet między 20 a 29 rokiem życia;
  • do 40 % – taki wskaźnik powinny powiadać kobiety pomiędzy 40 a 59 rokiem życia;
  • do 42 % – kobiety powyżej 59 roku życia nie powinny przekraczać tego wskaźnika.

W internecie krążą tabele wag, choć lekarze już ich nie stosują. Jeżeli trafiłeś na taką wagę, to pamiętaj, że są one podawane dla osób w wieku 30 lat. Według tej tabeli kobieta przy wzroście 1,70 m powinna ważyć 61 kg (drobnokoścista) lub (grubokoścista). Gdy masz 20 lat, od wartości podanej w tabeli odejmij 3 kg. Czterdziestolatkowie powinni dodać 4 kg, a osoby powyżej 50 lat dodać aż 6 kg.

Najbardziej popularnym wskaźnikiem jest BMI (Body Mass Index). Obliczysz go według wzoru: obecną wagę w kilogramach dzielisz przez wzrost w metrach podniesiony do kwadratu. Jeśli np. ważysz 75 kg przy wzroście 168 cm, BMI obliczysz:

  • podnosisz do kwadratu swój wzrost, czyli: 1,68 x 1,68 = 2,82;
  • dzielisz swoją wagę przez poprzedni wynik: 75/2,82 = 26,59
  • twój wskaźnik BMI to 26,59

Jak odczytać ten wynik? Nadwaga zaczyna się wówczas, gdy BMI wynosi 25,0 – 29,9. Wynik powyżej 30,0 – 34,9 to I stopień otyłości, 35,0 – 39,9 to II stopień otyłości, a powyżej 40,0 to skrajna otyłość. Nie zawsze prawidłowa waga świadczy o zgrabnej sylwetce. Decyduje o tym tzw. Wskaźnik WHR, czyli stosunek obwodu bioder do talii. Powinien od wynosić 0,7.

Jesteś gruszką czy jabłkiem?

Sprawdzając jaki typ otyłości występuje u osoby z nadwagą, należy określić wartość wskaźnika WHR (Waist/Hip Ratio), który jest stosunkiem obwodu talii do bioder. Występują dwa typy otyłości:

  1. otyłość brzuszna, typu jabłko – cechuje się przede wszystkim nagromadzeniem tkanki tłuszczowej wewnątrz jamy brzusznej. WHR > 0,8.
  2. pośladkowo-udowa, typu gruszka – polega na zwiększonym nagromadzeniem tkanki tłuszczowej w dolnych partiach ciała, poczynając od pośladków i bioder po nogi. WHR < 0,8.

Jak obliczyć WHR? Wystarczy podzielić obwód talii w centymetrach przez obwód bioder w cm.

Kategoria: Ogólne  | Tags: , ,  | Comments off

Czynniki wpływające na naszą wagę

środa, Październik 17th, 2012 | Autor:

Przestrzegając podstawowej zasady odchudzania, czyli spożywamy mniej kalorii niż spalamy, to wówczas zaczynamy chudnąć. Jednak nie tylko nasza dieta wpływa na to, ile ważymy. Jakie inne czynniki decydują o naszej wadze?

Stosując bardzo restrykcyjną dietę nie uprawiając przy tym ćwiczeń, wskazówka wagi gwałtownie spada. Diety bardzo często ograniczające liczbę kalorii są skonstruowane w taki sposób, aby pomóc w szybkiej utracie wagi. Właśnie to najbardziej przyciąga ludzi, nawet jeśli przytyją znowu w późniejszym czasie. Restrykcyjne diety dają nam fałszywe poczucie sukcesu, ponieważ stracone kilogramy nie wynikają z utraty tkanki tłuszczowej, a przecież o to właśnie chodzi. Ponadto, kiedy chudniemy w rezultacie takiej diety cud, możemy być pewni, że wrócimy do wagi wyjściowej. Z drugiej strony, jeśli przyjmiemy postawę bardziej umiarkowaną, łączącą elementy diety i ćwiczeń, waga nie spada szybko podczas kilku pierwszych tygodni. Nie oznacza to, że dieta nie działa. Po prostu postępy nie są zbyt gwałtowne i dlatego na początku możemy ich nie odczuwać.

Co dzieje się wewnątrz naszego ciała? Istnieje siedem czynników, które w sensie czysto fizjologicznym mają wpływ na naszą wagę.

  1. Skłonności genetyczne – biologia to do pewnego stopnia przeznaczenie, od którego nie da rady uciec. Nie zapominajmy, że styl życia naszych rodziców miał wpływ na to ile ważyli. Nasze ciało nie jest ich wierną kopią.
  2. Jedzenie – rodzaj pożywienia i liczba przyjmowanych kalorii z czasem znajdują odzwierciedlenie w naszej wadze.
  3. Lekarstwa – niektóre leki utrudniają utratę wagi ze względu na to, że zmieniają metabolizm i zwiększają apetyt lub nawet sprawiają, że pojawia się kombinacja obu tych efektów ubocznych.
  4. Palenie tytoniu – nikotyna tak naprawdę powoduje spadek ciała z tego powodu, że obniża wagę genetyczną i przytępia odczuwanie głodu. Poza tym palenie sprawia, że nasze usta zajęte są czymś innym niż jedzeniem. Jednak palenie tytoniu po to, aby schudnąć jest pomysłem szalenie niefortunnym. W rzeczywistości rzucenie palenia to najważniejsza decyzja, jaką możemy podjąć w trosce o własne zdrowie.
  5. Czynności podstawowe – oddychanie, mruganie, pompowanie krwi – wszystkie te czynności, które wykonujemy mimowolnie i nieświadomie, także zużywają kalorie. Pomagają nam w określeniu podstawowego tempa metabolizmu.
  6. Działania nieświadome – to np. szybkie podbieganie do telefonu czy nawet podskakiwanie, gestykulowanie podczas mówienia, kręcenie się na krześle. W ciągu całego roku wszystkie te małe ruchy się sumują i okazuje się, że powodują spalanie dużej liczby kalorii.
  7. Działania dodatkowe – to wszystkie czynności, które wykonujemy poza działaniami nieświadomymi i które przyczyniają się spalania kalorii: ćwiczenia, poruszanie się.
Kategoria: Ogólne  | Tags: , ,  | Comments off

Wybór wagi kuchennej

wtorek, Październik 09th, 2012 | Autor:

Na rynku mamy do dyspozycji wiele wag kuchennych, które różnią się od siebie wyglądem i ceną. Jeśli chcemy, aby waga posłużyła nam przez długie lata, warto oprócz walorów estetycznych, zwrócić uwagę na jej funkcjonalność. Oto kilka praktycznych rad, którymi należy się kierować przy kupnie wagi kuchennej.

Elektroniczna czy mechaniczna?

Na początku powinniśmy zastanowić się jaką wagę chcemy wybrać. Waga mechaniczna to waga tradycyjna, stosowana i znana wszystkim od wielu lat, jednak ma ona jedną poważną wadę. Tego typu waga może pomylić się nawet o 20 gramów. Porównując wagę elektroniczna, ta może pomylić się zaledwie o 1 lub 2 gramy. Dokładność pomiaru jest bardzo ważna, szczególnie dla osób rygorystycznie przestrzegających diety np. chorych na cukrzycę. Dodatkową zaletą wagi elektronicznej jest łatwość w obsłudze, banalny odczyt uzyskanego pomiaru, który pojawia się na wyświetlaczu. Tego rodzaju wagi zasilane są na baterie, więc należy pamiętać o ich wymianie.

Maksymalne obciążenie

Kupując wagę, musimy pomyśleć również o tym, do czego będzie nam służyła. Jeśli będziemy odmierzać składniki, np. do przygotowania ciasta, które ważą mniej niż 1 kilogram wybierzemy inną wagę, niż wtedy gdy chcemy zważyć owoce i warzywa. Na rynku dostępne są urządzenia, których maksymalne obciążenie wagi wynosi od 1 do 5 kilogramów. Jeśli planujemy ważyć owoce i warzywa, warto zaopatrzyć się w taką o maksymalnym obciążeniu do 5 kg. Natomiast jeśli waga nam pomóc w przygotowaniu dań, możemy wybrać urządzenie o mniejszym maksymalnym obciążeniu.

Z miseczką czy bez?

Ważenie różnego typu produktów (przede wszystkim sypkich), ułatwi nam waga wyposażona w dodatkowy pojemnik. Miseczka ustawiana jest w wyznaczonym miejscu na wadze. Najlepiej aby była zdejmowana, dzięki temu łatwiej będziemy mogli przekładać, przesypywać ważone produkty.

Jednostki wagowe

Przydatną funkcją w wadze jest, aby posiadała przelicznik różnych jednostek wagowych. W przepisach waga nie zawsze podawana jest w gramach, dlatego taka funkcja może okazać się bardzo przydatna, zwłaszcza dla początkujących kucharzy. Istotna jest również funkcja tarowania, czyli pokazywanie wagi samego produktu, bez wagi pojemnika.

Dodatkowe funkcje

Droższe wagi, mają również wbudowany licznik, dzięki któremu możemy dowiedzieć się ile dany produkt ma kalorii lub jaka jest zawartość węglowodanów, białka i tłuszczu. Funkcja ta na pewno będzie przydatna dla osób na diecie.

Kategoria: Ogólne  | Tags: , , ,  | Comments off

Ile ważyłbyś na… Marsie?

poniedziałek, Październik 08th, 2012 | Autor:

Waga, to pojęcie względne. Już we wcześniejszych artykułach pisaliśmy, że wskazówka wagi pokazałaby nam inny wynik np. na szczycie Kilimandżaro, a inny na biegunie. Dlaczego tak się dzieje? Odpowiedź jest prosta, nasza waga łazienkowa nie wskazuje naszej masy, ale ciężar ciała. Zdawałaby się, że te pojęcia mają takie samo znaczenie. Jednak to tylko pozory.

Masa ciała jest wielkością skalarną. Natomiast ciężar ciała to wielkość wektorowa równa sile, z jaką nasza planeta przyciąga to ciało. Kierunek ciężaru jest zgodny z kierunkiem siły grawitacyjnej, czyli do wnętrza Ziemi.

Zależność między masą a ciężarem można zapisać na podstawie drugiej zasady dynamiki Newtona. Działanie wygląda następująco:

W= m x g

W to ciężar, m – masa ciała, natomiast g oznacz przyspieszenie ziemskie.

Jak wykazują badania, wartość przyspieszenia ziemskiego jest różna w różnych miejscach na Ziemi. Przyspieszenie ziemskie osiąga największą wartość na biegunie, a najmniejszą na równiku. Z tego wniosek, że będzie się także zmieniał ciężar ciała.

Masa jest niezmienną wielkością charakteryzującą dane ciało. Natomiast ciężar zmienia się w zależności od odległości od środka Ziemi. Jeżeli do pomiarów ciężaru ciała zostałaby użyta waga sprężynowa, to jej wskazania dla masy 1 kilograma byłyby różne w różnych punktach na Ziemi.

Skoro pojęcie ciężaru i masy ciała zostało już wyjaśnione, czy zastanawialiście się kiedyś jaki ciężar mielibyście np. na Marsie. Taką zabawę z ważeniem umożliwia nowoczesna mata ważąca. Teoretycznie mata prezentująca Układ Słoneczny ma pełnić funkcję edukacyjną i informować o sile grawitacji na każdej z planet oraz na Księżycu, jednak może ona sprawić wiele radości tym, którzy lubią słyszeć, że ważą mniej. Dlatego po dużym obiedzie zakończonym kalorycznym deserem możemy poprawić sobie humor przypomnieniem, że na Merkurym, Wenus, Marsie i Uranie ważylibyśmy znacznie mniej. Lepiej jednak unikać ważenia się na Jowiszu, ponieważ jeszcze długo po tym będziemy czuli się jak słonie.

Osoby, które naprawdę powinny schudnąć, niech lepiej poszukają innego sposobu na poprawienie sobie nastroju. Mata pokazuje bowiem tylko wagę do 100 kilogramów (licząc  ziemską miarą).

Niestety taka zabawka nie należy do najtańszych, gdyż kosztuje 50 dolarów. Jej dodatkową atrakcją jest fakt, że przemawia głosem znanego amerykańskiego astrofizyka Neila de Grasse’a Tysona.

 

Kategoria: Ogólne  | Tags: , ,  | Comments off

Ważenie żywych komórek

wtorek, Wrzesień 25th, 2012 | Autor:

Waga do ważenia masy ciała w kilogramach z dokładnością do jednego miejsca po przecinku to powszechny element każdej łazienki. Lubimy wiedzieć ile ważymy. Albo może wcale tego nie lubimy, ale mimo to często wchodzimy na wagę i kontrolujemy swój ciężar. Jednak czy to waga mechaniczna, czy nowocześniejsza elektroniczna, nasze urządzenie w porównaniu z innymi nowinkami technologicznymi w świecie wag raczej nie wygra.

 

Nowoczesne wagi odgrywają dziś duża rolę w nauce i postępie cywilizacyjnym. Jednak chyba najbardziej służą medycynie. W jaki sposób? Na przykład ostatnio wynaleziono wagę do żywych komórek. Dysponując niewielką zaawansowaną technicznie wagą, badacze mogą teraz zważyć żywe bakterie i komórki układu odpornościowego. Naukowcy twierdzą, że pomoże ona między innymi w zliczeniu komórek CD4 u pacjentów zakażonych wirusem HIV, a to z kolei pozwoli ocenić postępy choroby.

Ale zacznijmy od początku, czyli od tego, dlaczego sprzęt jest tak wyjątkowy, a także przyjrzyjmy się  w jaki sposób taka waga działa.  Otóż, tradycyjna metoda oceny wagi polega na umieszczeniu cząsteczki w warunkach próżniowych na silikonowej płytce. Płytka drga z naturalną dla siebie częstotliwością. Zmienia się ona nieznacznie pod wpływem ciężaru cząsteczki. Oceniając wielkość zmiany, oblicza się masę molekuły. Naukowcy wyjaśniają, że żywe komórki nie mogą przetrwać w próżni i muszą być zanurzone w płynie. Może to wpływać na wyniki pomiaru, gdy płytka również się w nim zanurzy. Dlatego grupa badaczy z Instytutu Technologicznego w Massachusetts (MIT) rozwiązała ten problem. Wprowadzili oni ciecz z komórkami za pośrednictwem mikrokanału wydrążonego w samej szalce. Waga jest mega precyzyjna, gdyż  podaje odczyty z dokładnością do femtograma (1 fg, czyli 10-18 kg), a to odpowiada masie jednej bakterii E. coli.

 

Kategoria: Ogólne  | Tags: , ,  | Odpowiedz

Prawidłowa redukcja masy ciała przez sportowców

środa, Wrzesień 19th, 2012 | Autor:

Pisaliśmy wcześniej na temat nieprawidłowych i przede wszystkim niebezpiecznych sposobów tzw. zbijania wagi przez sportowców. W celu radykalnego obniżenia wagi stosują oni wyniszczające diety i treningi, a przy tym doprowadzają do odwodnienia organizmu. Przyszła kolej na kilka porad jak właściwie zawodnik może zrzucić wagę.

Naturalnym sposobem obniżania masy ciała jest – jak wszystkim wiadomo – zastosowanie diety o zmniejszonej zawartości energii w stosunku do zapotrzebowania w połączeniu z odpowiednim treningiem. Chodzi tu o dietę redukcyjną, która opiera się na doprowadzeniu do ujemnego bilansu energetyczny. Główną zasadą tutaj jest wykorzystanie zasobów energetycznych zawartych w tkance tłuszczowej. Jednak przed przystąpieniem do odchudzania niezbędne jest wykonanie badań antropometrycznych. Może się okazać, że u sportowca nie występuje nadmiar tłuszczu, wówczas odchudzanie jest zabronione, ponieważ będzie skutkowało utratą tkanki mięśniowej. Minimum tłuszczu w organizmie po odchudzaniu powinno wynosić u mężczyzn 5/% całkowitej masy ciała. Tłuszcz jest niezbędny ponieważ ma za zadanie stanowić warstwę izolacyjną i jest niezbędny do ochrony naczyń krwionośnych, tkanki nerwowej i narządów wewnętrznych. U kobiet wymagana warstwa musi być większa i liczyć 12%. Należy pamiętać, że diety nie można stosować na 2-3 dni przed zawodami, a co najmniej 2 – 3 tygodni, a spadek masy ciała nie powinien wynosić więcej niż 1 kg na tydzień. Jeśli ten spadek będzie większy, oprócz tłuszczu stracimy również tkankę mięśniową, a to z kolei spowoduje spadek wydolności.

Podczas opisywanej diety, wartość energetyczną, jaką dostarczamy do organizmu obniża się średnio o 50% w odniesieniu do wydatku energetycznego (podstawowa przemiana materii kształtuje się w granicach 1400 – 1800 kcal na dzień). Podjęcie diety wymaga bardzo starannego doboru składników, ponieważ nie może w niej zabraknąć wszystkich niezbędnych składników odżywcze. Jednak proporcje powinny być zmienione i wynosić: 22% białka, 28% tłuszczu, 50% węglowodanów. Białko jest istotne, gdyż jest to materiał budulcowy tkanki mięśniowej, enzymów i niektórych hormonów. Nie można też eliminować z diety tłuszczy tłuszczy, w szczególności roślinnych, gdyż są one potrzebne do regeneracji błon komórkowych po wysiłku fizycznym. Tłuszcze są też nośnikami grupy witamin rozpuszczalnych właśnie w tłuszczach. Ważnym składnikiem w diecie redukcyjnej jest błonnik, którego spożycie nie powinno być mniejsze niż 25g dziennie. Błonnik zmniejsza uczucie głodu oraz przyspiesza perstaltykę jelit, ułatwiając trawienie i wypróżnianie. Natomiast w celu uniknięcia poczucie pustki w żołądku, należy jeść węglowodany złożone, czyli takie, które długo zalegają w żołądku.

Dobra dieta i zrównoważony trening. Tylko w ten sposób sportowiec (i nie tylko) prawidłowo zrzuci wagę i zachowa siły niezbędne do zawodów.

Źródło: G. Raczyński, B, Raczyńska, Sport i żywienie, Warszawa 1996

Kategoria: Ogólne  | Tags: , ,  | Odpowiedz

Kilogram pochodzi z Francji

poniedziałek, Wrzesień 03rd, 2012 | Autor:

Pisaliśmy wcześniej w jaki sposób ludzie w średniowieczu określali miary masy. Istniało wtedy duże zamieszanie, ponieważ każdy region miał swój własny i do tego niezbyt dokładny wzorzec. Dziś podstawową jednostką ważenia jest kilogram, a jego powstanie wiąże się z XVIII-wieczną Francją.

Król Ludwik XVI w 1790 roku zobowiązał francuskich uczonych do stworzenia spójnego systemu jednostek miar i wag, czyli systemu metrycznego. Rok później Francuska Akademia Nauk przyjęła definicję jednostki masy opartej na ściśle określonej objętości (1 dm3, czyli jednego litra) destylowanej wody w temperaturze, w której ma ona największa gęstość, czyli około 4 stopni C Powstanie międzynarodowego układu miar Si (z fr. Systeme International d”Unites) opartego na systemie dziesiętnym datuje się na 22 czerwca 1799 roku, kiedy to w Archives de la Republique w Paryżu zdeponowano dwa platynowe wzorce: metalu oraz kilograma. Kolejnym ważnym wydarzeniem związanym z układem Si było utworzenie w 1875 roku Międzynarodowego Biura Miar i Wag (BIPM, Bureau International des Poids et Mesures) w Sevres pod Paryżem.

Międzynarodowy wzorzec kilograma oraz jego sześć kopii oficjalnych w sejfie BIMP

Pierwsze trzy prototypy kilograma zostały wykonane przez firmę Johnson Matthey i nadano im nazwy: KI, KII, KIII. Te prototypy porównano w Obserwatorium Paryskim z kilogramem z Archives i ostatecznie przyjęto prototyp KIII jako międzynarodowy wzorzec kilograma. Ten wzorzec usankcjonowano uchwałą I Generalnej Konferencji Miar w 1889 roku, a za jego symbol przyjęto tzw. Grand K. Jest to walec o średnicy i wysokości po 39 milimetrów wykonany w 90% z platyny, a w pozostałych 10% z irydu.

Od 1889 roku wzorzec był wyjmowany z sejfu i używany na potrzeby pomiarów tylko trzy razy: w 1939 r. (7 pomiarów), w 1946 r. (14 pomiarów), a w latach 1988-89 dokonano przy jego użyciu nieco większej liczby porównawczych ważeń. W większości przypadków do kalibracji wzorców wtórnych używa się jego sześciu tzw. kopii oficjalnych, które także znajdują się w BIPM.

Jednostka masy została rozpowszechniona po całym świecie za pośrednictwem tzw. kopii narodowych wzorca Grand K. Polska zakupiła wzorzec kilograma w 1952 roku. Jego cena wynosiła około 125 średnich miesięcznych pensji z tamtego okresu.

Źródło: J. Gluza, A.Grzanka, A. Pleban, Ku nowej definicji kilograma, Katowice 2007.

Kategoria: Ogólne  | Tags: , ,  | Odpowiedz

Urządzenia sklepowe

piątek, Sierpień 31st, 2012 | Autor:

Współczesny sklep bez kasy fiskalnej nie mógłby prawidłowo funkcjonować, a sprzedaż towarów nie byłaby tak szybka i uproszczona. Nasze zakupy byłyby utrudnione, stalibyśmy dłużej w kolejkach i coraz bardziej tracilibyśmy cierpliwość. Zakupy nie należałyby wtedy do najprzyjemniejszych czynności.

Kasy fiskalne to urządzenia, które ewidencjonują nasze przychody, jakie osiągamy na bieżąco ze sprzedaży towarów oraz świadczonych usług. Paragon pochodzący z kasy fiskalnej to dowód naszych zakupów, przydatny w razie reklamacji. Każda osoba prowadząca działalność gospodarczą, związaną ze sprzedażą, musi posiadać kasę fiskalną. Oczywiście przychody muszą mieć określoną wartość, jeśli jej nie przekroczyły, to nie trzeba być posiadaczem kasy fiskalnej. Po każdym dniu po zakończeniu obrotów i zamknięciu lokalu, należy sporządzić raporty dobowe fiskalne, które przeznacza się w odpowiednim czasie do Urzędu Skarbowego. W ten sposób rozliczamy się z podatku dochodowego oraz podatku VAT. Dzienny utarg ze sprzedaży można w dowolnym momencie odczytać, ponieważ kasy mają wbudowaną funkcje zapisywania danych na stałe. W przypadku gdy nie będziemy mieli kasy fiskalne, to nie dostaniemy pozwolenia na prowadzenie działalności zarobkowej.

Wagi sklepowe to również ważne urządzenie obok kasy fiskalnej. Dzięki nim możliwe jest ważenie towaru, gdyż nie można robić tego na siłę. Na rynku i w sklepach możemy spotkać wiele rodzajów wag sklepowych:

  • wagi kalkulacyjne
  • wagi bez funkcji kalkulacyjnych
  • wagi pomostowe
  • wagi do boksów kasowych

Dzięki wadze sklepowej łatwiej liczyć cenę towaru, jego wagę i inne parametry (w zależności od wbudowanych funkcji w wadze). Dzisiaj powszechnie używa się elektronicznych wag, które posiadają wbudowaną pamięć. Dzięki temu waga kasowa zapamiętuje za nas towary i nie musimy za każdym razem, na nowo ich nabijać. Jest to spore ułatwienie dla personelu, dzięki czemu praca staje się szybsza i bardziej przyjemna. Wagi sklepowe wyposażone są w bardzo czytelne i elektroniczne wyświetlacze, dzięki którym łatwo odczytuje się dane. Zazwyczaj wagi sklepowe wyposażone są w dwa wyświetlacze – jeden dla personelu, drugi zaś dla klienta, który sprawdza czy nie został oszukany. Wagę można podłączyć do kasy fiskalnej, dzięki czemu wartość i przede wszystkim cena szybko przelewa się na kasę i drukuje wszystko na paragonie. Jeśli prowadzisz działalność gospodarczą w małym sklepie, warto wyposażyć się w małą wagę elektroniczną – nie będzie zabierała potrzebnego miejsca.

Kategoria: Ogólne  | Tags: , ,  | Odpowiedz

Jak zważyć planety?

środa, Sierpień 29th, 2012 | Autor:

Układ Słoneczny

Współcześnie wagi dają nam możliwość obliczenia masy od maleńkich ziaren do wielotonowych samochodów i maszyn. Ale istnieją „rzeczy”, które są dużo cięższe i nie mamy możliwości położenia ich tak po prostu na platformie wagi. Mowa tu o planetach Układu Słonecznego. W jaki sposób je zważyć? Okazuje się, że naukowcy nawet na to znaleźli rozwiązanie.

Masy planet ustala się dzięki prawom Keplera. Na podstawie elementów orbit satelitów – naturalnych bądź sztucznych – wylicza się masę obiektu centralnego. Jednak w 2010 roku naukowcy wynaleźli nową metodę pomiaru mas planet, która opiera się na ogólnej teorii względności i fakcie, że obecność masy wpływa również na propagację sygnałów świetlnych lub radiowych. Naukowcy, żeby obliczyć masę danej planety obserwują orbity księżycowe i badają detekcję sygnałów radiowych z pulsarów. Pulsary są w tym przypadku istotne, ponieważ są rodzajem gwiazd neutronowych, które emitują wiązki promieniowania radiowego z niespotykaną nigdzie indziej regularnością. Właśnie dzięki temu astronomom udało się ustalić nową metodę ważenia planet.

Żeby przewidzieć dokładny moment dotarcia do obserwatorium kolejnego sygnału z pulsara, liczy się najpierw tę wartość dla Słońca, a potem wprowadza poprawkę na aktualne położenie Ziemi. Jednak kształt studni potencjału grawitacyjnego Układu społecznego zmienia się w czasie wraz z położeniami innych planet. Dlatego żeby uniknąć błędu trzeba brać ten fakt pod uwagę. W przypadku gdyby badacz przyjął do obliczeń zafałszowaną masę Jowisza, otrzymany wynik byłby niezgody z obserwacją, a różnica zmieniałaby się co 12 lat, bo tyle trwa obieg tej planety wokół Słońca.

Pomysł naukowców polega na wzięciu rzeczywistych danych dotyczących zmian (ale wynikających jedynie z ruchów ciał w Układzie Słonecznym) obserwowanego rytmu sygnałów pulsara i następnie dopasowaniu w wyprowadzonym z teorii wzorze współczynników masowych w taki sposób, żeby wynik zgodził się doświadczeniem. Ważne, ciekawe i nietypowe jest to, że otrzymane w ten sposób wartości nie dotyczą samych planet, ale całych ich układów, łącznie z pierścieniami i księżycami, nawet tymi jeszcze nieodkrytymi.

Na podstawie obserwacji czterech pulsarów za pomocą radioteleskopów określono masy Merkurego (0,055 masy Ziemi), Wenus (0,82 masy Ziemi), Marsa (0,11 masy Ziemi), Jowisza (317,83 mas Ziemi) i Saturna (95,18 masy Ziemi) z dokładnością do tysięcznych części procenta masy Ziemi, czyli około 2×1017 ton.

Naukowcom gratulujemy otwartości umysłu i pomysłowości.

Źródło: http://news.astronet.pl/6562

Kategoria: Ogólne  | Tags: , , ,  | Odpowiedz

I-waga ochroni przed zawałem

poniedziałek, Sierpień 27th, 2012 | Autor:

Waga XXI wieku, jak wszystkie nowoczesne urządzenia, jest wielofunkcyjna. To już nie tylko urządzenie do pomiaru masy. Dzięki wagom elektronicznym możemy też zmierzyć poziom wody i tkanki tłuszczowej w ciele, a nawet nasze BMI, natomiast elektroniczna waga sklepowa wykona za nas skomplikowane obliczenia. Jednak przy wynalazku naukowców z Politechniki Gdańskiej te wszystkie supernowoczesne funkcje to mało. Uczeni stworzyli „I-wagę”, czyli inteligentną wagę, która ma pomóc m.in. osobom chorym an serce. Urządzenie umożliwia np. lekarzom nadzorować pacjentów z problemami krążeniowymi przebywającymi w domu.

źródło: http://www.pg.gda.pl/?kat=aktualnosci&id=3015

Osoby z przewlekłymi powikłaniami kardiologicznymi, podwyższonym ryzykiem zawału czy udaru, powinny ważyć się codziennie, ponieważ duża zmiana tej masy (około 1 kg) w ciągu dnia może świadczyć o niewydolności mięśnia sercowego. Waga chorej osoby rośnie, bo w organizmie gromadzi się płyn. Takie osoby powinny również regularnie mierzyć tętno i ciśnienie, żeby w razie niepokojących wyników szybko skontaktować się z lekarzem. Dlatego z myślą o takich ludziach została zaprojektowana „I-waga”, której funkcje rozszerzono tak, żeby robiła od razu wszystkie pomiary. Stając na wynalazku naukowców z Gdańska, można dodatkowo wykonać pomiar EKS i wysycenie krwi tlenem (Sa02), który jest wskaźnikiem efektywności układu oddechowo-krążeniowego. W planach uczeni mają również dodanie funkcji pomiaru ciśnienia.

„I-waga” wyglądem nie różni się od typowej wagi łazienkowej. Dołączone są do niej dwie rączki przymocowane za pomocą kabli. Chwytając je będzie można zmierzyć EKG, natomiast do określenia nasycenia krwi tlenem wystarczy, że pacjent położy duży palec u nogi na wbudowanym w wagę czujniku. Cały pomiar trwa około pół minuty, a wartości poszczególnych pomiarów prezentowane są na klasycznym wyświetlaczu. Wyniki pomiarów i przebiegi sześciu odprowadzeń EKG są bezprzewodowo wysyłane do komputera i tam gromadzone oraz analizowane. Taka baza wyników każdego pacjenta będzie dostępna przez Internet dla lekarza lub opiekuna. Ale to nie koniec zalet wynalazku. Jak przystało na inteligentną wagę, urządzenie samo automatycznie analizuje wyniki i jeśli zauważa coś niepokojącego, informuje o tym odpowiednie osoby.

Nowości technologiczne zazwyczaj kojarzą się z gadżetami, które służą zabawie, przyjemności i często zwykłemu szpanerstwu. Jak się okazuje nowe wynalazki to również urządzenia, które służą chorym i mogą okazać się niezastąpione w codziennej walce z chorobą. Uczeni z Politechniki Gdańskiej otrzymali za swoje osiągnięcie m.in. Złoty Medal na największych w Polsce targach z branży medycznej MTP Salmed 2012. „I-waga” jest już opatentowana. Teraz naukowcy szukają producenta, który wprowadzi ją na rynek. Oby stało się to jak najszybciej.