Tag-Archive for » waga Rademachera «

Waga Jahanna Rademachera

czwartek, Październik 25th, 2012 | Autor:

Wiek XIX był wiekiem wielu wynalazków. Choć nie były one tak spektakularne, jak te dzisiejsze, jednak zapoczątkowały postęp naukowy w czasach nowożytnych. Przykładem takiego XIX-wieczego wynalazku może być waga Rademachera. Niedoceniona przez ówczesnych, zapomniana przez współczesnych.

Historia

Powstała w 1884 roku w Niemczech. Wtedy to Johann Rademacher zgłosił nową konstrukcję wagi stołowej do Cesarskiego Urzędu Patentowego i uzyskał patent. Wynalazek wydawał się mieć świetlaną przyszłość, ponieważ jeszcze w tym samym roku jej twórca opatentował system wagi z równolegle prowadzonymi szalami za pomocą krzyżujących się osi również we Francji i Anglii. Rok później rozpoczęto produkcję. Jednak w przeciwieństwie do wysoko ocenionego prototypu, produkt masowy został źle przyjęty. Zarzucano jej przede wszystkim słabej jakości wykonanie jak i opory na panewkach, uniemożliwiające poprawne ważenie. To ostatecznie przesądziło o niepowodzeniu nowego systemu „D”. W sumie wyprodukowano około 400 sztuk i planowano kolejne 600. Pierwsze dopuszczono do legalizacji jedynie w Brandenburgii, nie wszystkie jednak egzemplarze ją uzyskały z powodu wadliwych przegubów. Po kilku podjętych próbach wznowienia produkcji i popularyzacji wagi ostatecznie nowa konstrukcja nie przyjęła się. Jednym z powodów był fakt, że faza produkcyjna była zbyt krótka, aby wyeliminować niedokładności w przegubach, zwłaszcza pod szalkami. Jedyne zainteresowanie wagą Rademachera okazały fachowe czasopisma. Mimo to. fabrykant zainteresowany ponowną produkcją wagi systemu „D” nie znalazł się.

Działanie

A w jaki sposób działał zapomniany wynalazek Johanna Rademachera? Unikalna konstrukcja wagi złożonej opiera się, podobnie jak w wadze systemu „C” Robervala na krzyżujących się osiach. Dźwignie wagi pracują tu na zasadzie równoległoboku, jednak różnica polega na tym, że w nowym systemie dwie belki – główna i dolna, wyposażone są w trzy poprzeczne osie skręcone pod kątem 45 stopni. Osie te to równocześnie noże, środkowe to noże oporowe, a końcowe – ładunkowe. Po osadzeniu w panewkach korpusu, osie krzyżują się pod kątem 90 stopni, a dwie dźwignie poruszają się ruchem równoległym jedna nad drugą. Poprzez to możemy osadzić na nożach ładunkowych, także krzyżujących się, obejmy. Mają one w dolnej oraz w górnej części przeguby, w których znajdują się panewki w postaci litery M ze sprężynującej blachy stalowej. W przegubach dolnych znajdują się noże ładunkowe osi, zarówno głównej, jak i dolnej belki. Zaś w przegubach górnych osadzone są na nożach ładunkowych podstawy szal – odważnikowej z tarownikiem i ładunkowej (marmur). Przegub, w którym dochodzi do styku noża z panewką, jest w wadze bardzo newralgicznym miejscem. Podczas gdy nóż nie znajduje się centralnie w panewce, cała waga się chwieje. Przy bardzo precyzyjnym zamocowaniu noży waga Rademachera posiada bardzo dobre właściwości metrologiczne, takie jak brak bocznych wychyleń i bardzo dużą czułość, ale dopiero pod warunkiem bardzo precyzyjnego zamocowania noży.

Źródło: R. Skowron, Wystawa prac Gerarda Kocha, www.muzeum-kupiectwa.pl

Kategoria: Ogólne  | Tags: ,  | Comments off